Met wie sta je daar te praten, Bozz ? - Ik wilde wiet kopen.
Ik snap niet dat ze jou er niet om mentale redenen hebben uitgeschopt.
Ik ben niet gek. Terwijl jij krankzinnig bent.
Ik heb zo m'n eigen redenen.
Wat als al dit oorlogsgelul gelogen is ?
En de mannen die ons trainen ook voorgelogen zijn ?
Misschien gelooft iedereen in dezelfde fout.
Niemand snapt er meer iets van. En al dat gelul over 'echte mannen' .
Voel je wel eens echt stom ? - Ja. En dat geeft me een goed gevoel.
We hebben vrouwen nodig, Paxton.
We moeten zingen en dansen, en diep ademhalen.
Ik snap wat je bedoelt. - Jouw reet is krapper dan wat ook.
Hé jij, jij bent Bozz, nietwaar ?
Ze zeiden dat als je niet naar Vietnam wil...
je moest bidden of praten met Roland Bozz.
Begin dan maar vast te bidden. - Het spijt me.
Heregod, moet je dit zien. - Nu zit ik in de problemen.
Kom hier. Hoe heet je ?
Ik heb misschien wel geld. - Misschien ? Of heb je het echt ?
Wil je het zien ? - Betaal jij ook voor mij ?
Net toen ik klaarkwam, liet ik een scheet. Je had haar moeten zien.
Alsof er een bom ontplofte.
Hoe was die van jou ? - Duur.
Voel je je schuldig ? - Waarom ?
Iemand als jij heeft vast een liefje thuis.
Ze ging bij me weg. - En toen heb je je aangemeld ?
Ze maakte het uit toen ik in dienst ging. Ze wilde geen weduwe worden.
Ze had gelijk. Wil jij na al deze ongein...
nog steeds vrouwen en kinderen doden in rijstvelden ?
Kom, Paxton. - Waar ga je heen ?
Geen idee.
We gaan springen, jonge vriend. - Ik ben te dronken.
Kom op. - Ik ga m'n nek breken.
Ik doe het niet zonder jou.
Wat is dit ? Een sprong, een existentiële sprong vol hoop.
Klopt, wat het ook betekent. We breken beide benen en zijn hier weg.
Laten we het doen. - Daar gaan we.
Ik ben klaar.
Ik tel af. Het wordt één, twee, drie.
We gaan onze benen breken. - Eén, twee, drie.
Was dat het aftellen ? - Dat was het.
Goed, daar gaan we.
Hete wijven.
Ik tel nog een keer tot drie.
Eén, twee, drie.
De benen verroeren zich niet, verdomme.
Ze hebben de macht overgenomen.
Als die fles een been was, lagen we er nu uit.
Maar het zou wel heel erg pijn doen.
Canadian Atlantic Railway, daarmee kom je hier wel weg.
Naar Canada en dan samenleven met een eland ? Mooi niet.
Ik zou naar Mexico gaan. Ruik je Mexico ? Zie je het voor je ?
Ik ruik van hieraf de zon en de tequila...
en al die kleine señorita's.
Zou je het doen ? - Wat ?
Als ze ons naar Mexico zouden kunnen krijgen, zou je dan gaan ?
Nee, want ik ben zelf in dienst gegaan, dus ik heb ergens een plek.
Als ik niet ga, gaat iemand anders.
En als die doodgaat, doet hij dat in mijn plaats.
Je bent moedig.
Jij bent moedig, Bozz. - Gelul.
Moed is als jij de enige bent die weet hoe bang je bent.
Je hebt gelijk, ik ben hier de moedige.
We gaan, we moeten terug.
Anders krijg ik op m'n donder van sergeant Thomas.
Komt er nog wat van, soldaat Paxton ? - Ik kom, soldaat Bozz.
We hadden moeten springen.
We kunnen nog terug.
Alsjeblieft, zeg.
Kalmeer een beetje.
Pak hem, Bozz.
Laat hem los, Bozz.
Je molt hem, Bozz. Laat hem gaan.
Krijg de klere, Paxton. Laat ze vechten.
Zo vecht je niet. - Bek dicht.
Hij vroeg erom, Paxton.
M'n neus bloedde vier uur lang.
Het was je verdiende loon. - Ik maakte een geintje.
Als Paxton niks gedaan had, dan zou je nu in de hel zitten.
Als ik wist dat Bozz zou ophouden, had ik niks gezegd.
Bied je excuses aan.
Je hebt me wel gehoord, Bozz. Zeg dat het je spijt. Nu.
Ja Bozz, zeg dat het je spijt.
Zeg maar: het spijt me dat ik je niet vermoord heb.
Vinden jullie dat grappig ?
Je hebt me met iedereen erbij voor schut gezet.
Bied je excuses aan.
Staakt het vuren.
Wapens zekeren.
Wapens gezekerd.
De volgende groep naar de lijn.
Volgende groep op de lijn.
Is je wapen gezekerd ? Pak een magazijn.
Rechts gereed ?
Links gereed ? Schootslijn is gereed.
Schutters, leg aan. Vuur.
Staakt het vuren. Wapens zekeren.
Wapen gezekerd, Barnes ?
Wat doe je, Wilson ? - Ik schiet hem neer.
Wat gebeurt daar ?
Haal je magazijn eruit.
Je hoofd of je lijf, kies maar. - Haal je magazijn eruit.
Je hoofd of je lijf. - Leeg je magazijn.
Loop naar de hel, Bozz.
Heb je dat gezien ?
Er zat een kogel verkeerd en hij liep vast. Je hebt geluk gehad, Bozz.
Je was er zeker geweest. - Bent u nu teleurgesteld ?
Wat wil je eraan doen ? - Wilson verwijderen uit het leger.
Je hebt het recht om hem voor de krijgsraad te slepen.
Of wij regelen het zelf.
Ik ben voor de tweede keus. Daar doe je mij een plezier mee.
Verwijder Wilson, sir. - Heb ik jou iets gevraagd, Paxton ?
Wilson hoort niet in het leger thuis, ook al wilde hij iemand vermoorden.
Bozz, wij moeten eens even praten.
Dat lost het probleem niet op. Wilson moet weg, of voor de krijgsraad.
Paxton, ingerukt.
Ja, sir.
Hij leert het wel.
Denk je dat het leger nooit mensen als jij meegemaakt heeft ?
Je denkt dan wel een held te zijn, en vele van je mannen vinden dat ook.
Maar ik weet wat je werkelijk bent. Een lafaard.
Je bent een geboren leider en daar loop je voor weg.
Daarom stop je met alles wat je doet. Je vergooit je leven.
Ik heb het leger en de oorlog niet nodig om me dat duidelijk te maken.
Sta op.
Geef acht.
Ik wil niet dat je de training opnieuw begint...
of dat je vertrekt wegens slecht gedrag.
Ik wil dat je blijft waar je bent.
En dan halen we je zelf wel door de molen.
Ik handel het wel af met Wilson. Verdwijn.
Ik ben blij dat Wilson weg is. Opgeruimd staat netjes.
Bek dicht. - Hou zelf je kop.
Kalm aan.
Je kent het klappen van de zweep.
Pas op jezelf in Tigerland. - Dat zal ik doen.
Moet ik nu iets zeggen over je reddingsactie ?
Hij had je bijna vermoord. - Jaloers ?
Jij wilde weten hoe het was. - Hoe wat was ?
Dicht bij de dood te zijn.
Wil je weten wat ik weet ? Niet meer of minder dan jij.
We zitten in de stront.
Diep in de stront.
Welkom in Tigerland. De laatste trainingsweek voor jullie vertrek.
Het is hier precies als in Vietnam.
Opsporen, opjagen en doden.
Met helikopters beveiligen jullie gebieden.
Eén uur slaap per nacht. Kleine foutjes leiden tot zware straf.
Denken jullie dat we de oorlog verliezen, of de steun in de VS ?
Voor zulke vragen is het te laat, jullie zijn niet thuis.
Als je niet sterft, praten we erover.
Als je aankomt in Vietnam, pas je dan zo snel mogelijk aan.
En blijf nadenken. Begrepen ? - Ja, sergeant.
Werk aan je vaardigheid om de vijand op te sporen en te doden.
Oefen je in het overleven. Ik weet hoe het voelt, ik ben er geweest.
Je denkt datje op een veilige plek belandt, en geluk hebt.
In Tigerland verlies je die waandenkbeelden.
Sergeant, hoe blijf je in leven in Vietnam ?
Ga er niet heen.
M'n vriend gaat erheen voor de ervaring. Hij is niet bang.
Veel succes, soldaat. Blijf in de buurt van slimkezen en angsthazen.
Jullie worden getraind door officieren die uit Vietnam komen.
Luister naar ze, ze weten waarover ze praten. Cota.
Ik ben sergeant Cota.
Ik heb twee diensten gedraaid in Vietnam.
De eerste keer in '67 bij de 1 01 e divisie.
En onlangs bij de MAC-V.
Ik heb twee adviezen voor jullie.
En die zijn: luister...
en leer.
Opzadelen maar.
Vooruit, opzadelen. Schiet op, verdomme.
Blijf laag.
Mooi werk, Paxton.
Prima, Johnson.
Ga achter die boom liggen.
Prima, jullie verplaatsen je als echte soldaten.
Blijf laag.
Ryan, kont naar beneden. Kruipen, vooruit.
Bozz, hou die loop uit de prut.
Paxton, waarom ben je zo traag ?
Kont omlaag, jij bent de zwakke schakel.
Dit is niet de tijd om traag te worden. Pas je aan. Kruipen.
Waarom kroop je zo traag ? Ben je gewond ?
Niks aan de hand, sergeant.
Kap diagonaal, Barnes. Denk om je knie.
Ga maar, Paxton. Ik moet pissen.
Gaat het ? - Ja.
Jim Paxton beschrijft de pijn.
Schijn niet in m'n gezicht en maak die sigaret uit.
Hang maar een boodschap op in grote neonletters: hier zitten sukkels.
Jullie hebben licht gemaakt. Jullie zijn dood. Begrepen ? Mooi zo.
Ik leef nog, sergeant. - Wat zei je ?
Ik zei dat ik nog leef.
Ik overleefde bizar genoeg de aanval.
Ben je niet geraakt ?
Leven al je maten ook nog ? - Paxton, Johnson, allemaal.
Als je iets verzint, verzin dan iets leuks.
Ik verzin niks, jongen.
En in Vietnam heb je geen leuke verhalen.
Ik had een vriend, Kelly Morgan.
We hebben samen de opleiding gedaan.
In 1 967 zijn we samen naar Vietnam gestuurd.
We waren er pas een paar dagen, we waren groen als gras.
We zaten op wacht en we praatten, net zoals wij nu doen.
Kelly stak een sigaret op.
We bedachten namen voor z'n kind...
en ineens lagen z'n hersens in m'n schoot.
De sluipschutter nam z'n sigaret als doelwit.
Heren, alles draait om respect.
Respect voor jullie meerderen en wat ze je proberen te leren.
Respect voor jezelf en voor je eenheid.
Maar vooral...
respect voor de vijand.
Jullie hebben 42 minuten.
Daarna gaan we op patrouille.
Heren, beter dan dit konden we een Vietnamees dorp niet nabouwen.
Jullie zijn spleetogen, niemand spreekt Engels.
Als iemand iets vraagt, zeg je, "No bic. "
Dat betekent: 'ik spreek niet' in het spleetoogs.
Soldaat Bozz, jij bent de enige die Engels kent.
Jij spreekt alleen tegen de man die optreedt als tolk. Begrepen ? Mooi.
Paxton is een Vietcong-soldaat.
Men poogt de Vietcong- sympathisant op te sporen...
met andere woorden: Paxton.
Ze hebben vijf minuten.
Jullie vertellen ze niets.
Ik waarschuw je, ze zijn uitgeput.
Ze hebben drie nachten niet geslapen.
Ze hebben alleen gelopen.
Als ze het versjteren, moeten ze nog eens 10 km lopen.
En dan nog wat:
Als ze ontdekken wie van jullie de Vietcong-sympathisant is...
dan zijn jullie degenen...
die niet slapen en twee nachten moeten lopen.
Is dat duidelijk ?
Ja, sergeant. - Dan gaan we aan de slag.
Paxton en Bozz, hierheen.
Lukins en Barnes, ga deze hut binnen.
Doe het zo realistisch mogelijk, dit is geen geintje.
Het is net een oorlogspretpark. - Ik ben doodop.
Daar komen ze.
Verdomme, het is Wilson.
Wat ? Die hadden we toch weggewerkt ?
Het is oorlog, plek zat voor psychopathische moordenaars.
We hebben niet veel tijd. We moeten de Vietcong vinden.
Ga liggen.
No bic.
Ben jij een Vietcong ?
Hoe voelde dat ? - Heb je een tolk nodig ?
Ik ben de enige die Engels spreekt.
Hoe voelt dat, Paxton ?
Verroer je niet.
Laat hem los, verdomme.
Jij hebt de leiding. Sta op.
Waar is je wapen, soldaat ? Aha, daar.
Waarom heb je het dorp niet beveiligd ?
Ik zal het je zeggen: je was het overzicht kwijt.
Jawel, sergeant.
Heb je de Vietcong gevonden ? Nee, dat is verdomme niet gelukt.
Kom hier.
Dat wordt janken voor het ontbijt. Verdwijn.
Wegwezen.
Ik ga je mollen.
Alweer ? Ga je me weer mollen ?
Blijf met je poten van me af.
Sodeflikker op.
- Ik ga je nek breken.
Pak m'n helm. - Wegwezen.
Alles in orde met hem ? - Nee.
Doe rustig aan.
Ga je ? - Ik kan je niet meenemen.
Ik niet, Paxton. - Hij heeft getekend.
Je bezorgde mij zelfs een schuldgevoel en ik ben opgeroepen.
Je hebt gezien wat Wilson deed.
Paxton is ingestort, maar dat is niet de schuld van het leger.
Is het mijn schuld dat hij niet wist wat hij deed ? Ik denk nu aan mezelf.
Neem hem met je mee. - Rot op.
Wilson zal z'n haat op iemand richten. Hij zal Paxton vermoorden.
Hier of in Vietnam.
Je bent een beste vent, maar rot op.
Ik zal je niet tegenhouden.
Opstaan, heren.
Vooruit maar, heren. Uit je nest. Vooruit, opstaan.
Jullie zijn moe, maar dit komt vaker voor de komende tijd.
En als jullie dit niet doen, dan kun je je niet verroeren...
omdat je in een lijkenzak ligt.
Waar is jullie groepsleider ? Is dit zijn wapen ?
Weet iemand waar hij is ?
Waar is hij, soldaat Johnson ?
Waar is je wapen, soldaat Bozz ? - Hier, sergeant.
Dat weet ik. Als je de volgende keer gaat pissen of schijten...
neem dan je wapen mee. Je wapen is je leven. Waarom had je het niet mee ?
Ik was op weg naar Mexico, ik had het niet nodig.
Heel grappig, Bozz. Neem de koppositie.
Dan Paxton en Johnson. De rest volgt jullie.
En luister even: jullie nemen het op tegen de mannen van gisteren.
Misschien hebben ze boobytraps en verkenners.
Ze doen van alles waarvan jullie niks weten...
dus jullie houden je ogen open en je kleppen dicht.
Is dat duidelijk ?
Wegwezen hier.
Welkom terug. - Je bent me 150 dollar schuldig.
Vooruit, Paxton. Lopen maar.
Opschieten.
Het is uit met de pret, Bozz. We gaan eraan.
Kalm, alles komt goed.
Wilson, wat doe je ? Je schiet met scherp.
Hinderlaag.
Hij schiet met scherp.
Staakt het vuren.
Soldaat Wilson.
Kijk me aan, verdomme.
Kijk me aan. Ontgrendel je wapen.
Hou je wapen boven je klotekop...
anders schiet ik je door je kop.
Doe het nu.
Op je knieën, en snel.
Je komt voor de krijgsraad. Hoor je me ?
Wat is er gebeurd ? - Het was mijn fout.
Laat eens zien.
Til hem op.
Vooruit, deze oorlog duurt niet eeuwig.
Bozz. Bus nummer 3.
Zeker jij wilt deze oorlog niet missen. Vooruit.
Bozz.
Wil je met ons mee ? - Ik wil wel, maar het mag niet.
Hoe is het met je oog ? - Tja.
Ik mag naar huis, geen blijvend letsel. Stel je voor.
Een wijsheidje voor je boek: in het land der blinden is Eenoog koning.
Mooi geschoten, Tex. Dank je.
Het was puur geluk. Je had ook dood kunnen zijn.
Nee, dat is niet waar.
Iemand moest je plaats innemen.
Bozz, laatste oproep. Ik breng de oorlog niet naar je toe.
Schrijf je me ?
Nee, het is voorbij. Uit met dat maten-gelul.
Ga naar huis. Word oud.
Probeer geen lul te worden.
Ik ga hier een boek over schrijven. Ik ga je verhaal vertellen.
Sergeant, ik verontschuldig me voor m'n slechte gedrag.
Het spijt me echt.
Ik zie je wel weer. Pas goed op jezelf.
Ik ga een boek over je schrijven. - Als je het maar laat.
Hou op, dat zijn m'n aantekeningen.
Verdomme, Bozz.
Hou op. Dat is m'n boek.
Wat doe je nou ? Verdomme.
Stoppen met die bus.
Ik heb Bozz nooit meer gezien.
Hij zou omgekomen zijn, maar dat staat nergens op papier.
Volgens sommigen is hij verdwenen.
Iemand zei me dat hij hem in Mexico gezien had met een mooie vrouw.
Maar Bozz kennende, zou hij razend zijn als ik het over hem had.
Synced by: GhostFace